De basis van het Medical Taping Concept werd in de jaren zeventig gelegd in Japan en Korea.
Hier werd destijds een tapemethode ontwikkeld vanuit de gedachte dat beweging en spieractiviteit
essentieel is om de gezondheid te behouden of te herstellen.
De achterliggende gedachte is, dat de spieren niet alleen nodig zijn voor beweging maar daarnaast ook bepalend zijn voor bijvoorbeeld de bloed-lymfecirculaties en de lichaamstemperatuur.
Als spieren niet goed functioneren, kan dat op de lange termijn klachten opleveren. Er werden diversen elastische tapesoorten ontwikkeld die de spieren in hun functie kon ondersteunen, zonder daarbij de beweging te beperken. Door aangedane spieren op deze manier te behandelen, wordt het lichaam "verplicht" om het herstel proces te activeren.
De tape die gebruikt wordt is elastisch, het is een soort van 2e huid.
Er wordt een liftend effect gecreëerd, dat invloed heeft op de huid, spieren en het bindweefsel.
De tape wordt vaak gebruikt voor: